Havalar ısındı, günler uzadı ve kışın o kasvetli gri havası yerini cıvıl cıvıl sıcak bir enerjiye bıraktı. Sokaklar daha kalabalık, planlar daha heyecanlı, D vitamini depomuz ise nihayet dolu. Tam da bu dönemde, terapiye devam eden birçok danışanın zihninde benzer bir fısıltı canlanır: “Aslında şu aralar her şey yolunda. Kendimi çok iyi hissediyorum, galiba artık terapiye ihtiyacım kalmadı.”

Psikoloji dünyasında bizim sıkça gözlemlediğimiz, adına tatlıca “Yaz İllüzyonu” diyebileceğimiz durum tam olarak budur. Peki, güneş ışığı iç dünyamızdaki düğümleri gerçekten çözer mi, yoksa sadece geçici bir süreliğine görünmez mi kılar?

1. Güneşin Gücü ve Yaz İllüzyonu

Güneş ışığının, serotonin ve melatonin hormonları üzerindeki etkisi yadsınamaz. Fiziksel olarak daha enerjik, sosyal olarak daha aktif olduğumuzda, kışın bizi zorlayan o yoğun düşünce bulutları biraz dağılır. Bu harika bir şeydir ve tadını çıkarmak en doğal hakkımızdır.

Ancak gözden kaçırılmaması gereken bir gerçek var: Hava değişimi, yapısal değişim demek değildir. Kışın bizi kaygılandıran, ilişkilerimizde tıkayan veya kendimizle ilgili zorlayan köklü problemler, yazın sıcak dalgasıyla buharlaşıp yok olmazlar. Çoğu zaman, dış dünyanın getirdiği hareketlilik ve dikkat dağınıklığı sayesinde sadece arka plana itilirler. Sonbahar gelip hayat rutin ritmine döndüğünde ise, o çözülmemiş meseleler bıraktığımız yerden bize el sallayabilir.

2. Terapi Sadece Bir “Acil Servis” Değildir

Toplum olarak psikoterapiyi genellikle bir “kriz yönetimi” olarak görme eğilimindeyiz. Yani sadece canımız çok yandığında, bir kriz anında veya kendimizi çok kötü hissettiğimizde terapistin kapısını çalarız. Oysa terapi, sadece yangın söndürme aracı değil; o yangının hiç çıkmamasını sağlayan bir içsel bağışıklık sistemidir.

Kendimizi iyi, dengeli ve güvende hissettiğimiz “yaz dönemleri”, aslında terapi odasında en derin ve verimli çalışmaların yapılabileceği zamanlardır. Çünkü zihin kriz anında değilken, savunma mekanizmaları daha esnektir. Zor konuları masaya yatırmak, geçmişi anlamlandırmak ve köklü değişimler üzerine çalışmak için en güvenli alan, kendimizi regüle ve iyi hissettiğimiz bu dönemlerdir.

3. “Ya Hep Ya Hiç” Demek Zorunda Değiliz: Esnekliğin Gücü

Yaz aylarında tatile gitmek, rutinin dışına çıkmak ve dinlenmek istemeniz çok doğal. Terapi sürecinin bu planları baltalamasını istemiyor olabilirsiniz. Ancak burada çözüm, süreci tamamen koparmak ve eylüle kadar rafa kaldırmak olmak zorunda değil. Psikolojide esneklik, sürdürülebilirliğin anahtarıdır.

Yaz döneminde terapi bağını koparmamak için şu esnek adımlar atılabilir:

• Sıklığı Azaltmak: Haftalık seanslar yerine, yaz boyunca iki haftada bir veya üç haftada bir görüşerek süreci “canlı” tutmak.

• Online Terapiye Geçmek: Şehir dışında, yazlıkta veya seyahatte olsanız bile internetin olduğu herhangi bir sessiz köşeden seanslara devam etmek.

• “Bakım” Seansları Yapmak: Derin krizleri deşmek yerine, o dönemki mevcut iyilik halini korumak ve sonbahara hazırlık yapmak üzerine çalışmak.

Sonuç: Kendinize Yatırımı Mevsimlere Bölmeyin

İçsel yolculuğumuz takvimlerden ve mevsimlerden bağımsızdır. Yazın getirdiği o güzel hafifliği yaşarken, bir yandan da kendiniz için attığınız o güçlü adımları (terapiyi) yarıda kesmemek, kendinize verebileceğiniz en güzel hediyedir.

Unutmayın; sonbahara çok daha dayanıklı, köklü ve ne istediğini bilen bir versiyonunuzla girmek, yazın attığınız o istikrarlı adımlarla mümkün.

Bu yaz, dış dünyayı güzelleştirirken iç dünyanızı da ihmal etmediğiniz harika bir mevsim olsun!

KAYNAKÇA:

Hayes, S. C., Luoma, J. B., Bond, F. W., Masuda, A., & Lillis, J. (2006). Acceptance and Commitment Therapy: Model, processes and outcomes. Behaviour Research and Therapy, 44(1), 1-25.

Lambert, G. W., Reid, C., Kaye, D. M., Jennings, G. L., & Esler, M. D. (2002). Effect of sunlight and season on serotonin turnover in the brain. The Lancet, 360(9348), 1840-1842.

Yalom, I. D. (2002). The Gift of Therapy: An Open Letter to a New Generation of Therapists and Their Patients. HarperCollins.